رفتار مودبانه

     صدهزاران - حسین نصرتی

     مهمترین ویزگی برخوردهای اجتماعی، رفتارهای مودبانه است. همه ادب را می ستایند و از آن به نیکی یاد می کنند. این مشخصه مربوط به مرز و جغرافیا نیست، مربوط به بزرگ و کوچک نیست، مربوط به دین و مذهب و فرهنگ نیست؛ بلکه مربوط به همه اقشار جامعه است. اما مدح و ستایش ادب، آسان است و کار آنجا سخت می شود که پای عمل به میان بیاید.

     همه ما در دوران کودکی بارها با واژه هایی از قبیل بی ادب و بی تربیت روبرو بوده ایم. و اتفاقا" هر گاه ما را با این واژه ها مورد خطاب قرار داده اند، به رغم اینکه کودکی بیش نبوده ایم، اما به سختی برآشفته شده ایم و هیچگاه هم نتوانسته ایم در مقام پاسخ بر آییم. این همان متانتی است که از آن به ادب یاد می شود و در قاموس دیگرانی که رفتار ما را نپسندیده اند، بی ادب نام گرفته است.

     اما این نوع رفتار، همیشه از همه افراد سر نمی زند. پر واضح است که پیران و بزرگان در میان ما جایگاه ویژه ای دارند و شایسته ادب و احترام اند. این جزو آداب اجتماعی ماست که وقتی فرزندی در برابر پدری قرار می گیرد که به او کاری نداشته، در کارهایش دخالتی نکرده و منعی هم برای او نمی تراشد، ادب پیشه کرده و او را احترام کند. چنین پدری اگر هم گاهی با فرزند خود برخورد مختصری از نوع ارشادی انجام می دهد، از سر دلسوزی است. ممکن است فرزند احساس ناخوشایندی هم داشته، اما پدر است و نگران آینده!

     کار اما آنجا دشوار می شود و امتحان واقعی آنجا آغاز می شود که همین پدر، روز و شب بهانه های نادرست بتراشد، فرزندش را آزار دهد و روزگار را بر او تنگ کند. خودمان را جای این فرزند بگذاریم؛ ادب را انتخاب می کنیم یا می خروشیم تا حقمان را از پدر بی انصاف بگیریم، حتی اگر به قیمت زیر پا گذاشتن ادب و احترام باشد. نمی دانم واکنش شما چیست. اما من در چنین مواقعی سکوت می کنم و موقعیتم را ترک می کنم. یعنی ترجیح می دهم از حقم بگذرم و مقابل او قرار نگیرم.

     هنر نمی کنیم اگر در برابر انسان آداب دادن و محترمی که زبانش به درشتی باز نشده و تند خویی پیشه نکرده، با ادب باشیم. هنر آنجاست که بادهای سختی از سمت کسی به سوی ما بوزد و همچنان بتوانیم ادب پیشه کنیم و از کوره انصاف در نرویم.

     فقط هم ادب نیست، همه فضیلت ها هزینه دارند. پایبند بودن به هر نیکویی و درستی ای ما را از چیزهایی محروم می کند؛ از لذت گناهان باید بگذریم تا تقوا بدست آوریم. از مال حرام باید دست بشوییم تا زندگی پاک داشته باشیم. سرعت غیر مجاز رانندگی را باید کنار بگذاریم تا جریمه نشده و دچار مخاطرات جانی نشویم.

/ 0 نظر / 228 بازدید