مجتبی سبزه، غلامحسین امیرخانی و داریوش ارجمند

     دیروز دوست خوبم استاد مجتبی سبزه مرا به آیین گشایش نمایشگاه خوشنویسی خود در فرهنگسرای ابن سینا واقع در شهرک غرب دعوت کرده بود. مراسم بسیار خوب و مفیدی بود. هنرمندان زیادی هم در جلسه حضور داشتند. گاهی اوقات دیدن چهره های آرام و بی حاشیه ای همانند استاد غلامحسین امیرخانی که صاحب مکتبی خاص در عرصه خطاطی و خوشنویسی است، به اندازه ای مرا سر ذوق می آورد که این اشتیاق با تماشای یک اثر زیبا و فوق العاده هنری برابری می کند. البته این موضوع دور از ذهن نیست، اما گاهی اوقات هم توقعی از برخی چهره ها نداری و وقتی پای سخنان آنها می نشینی، آنقدر جذاب سخن می گویند که محتوای آن به اندازه یک کتاب برایت مفید است.

     دیروز علاوه بر استاد امیرخانی، داریوش ارجمند بازیگر و پیشکسوت عرصه سینما و تئاتر کشور هم در این جلسه حضور داشت. او به  اندازه 30 دقیقه سخنرانی کرد. تصور من از وی به اندازه شناختم در عرصه سینما و تلویزیون بود. اما این تمام آنچه که من در ذهن داشتم نبود. او در یک سخنرانی جامع به بررسی و تحلیل هنر خوشنویسی و توصیف این هنر بومی ایرانی و ارتباط آن با بهترین ابیات شعرا پرداخت. سخنانی به غایت زیبا و دلنشین همراه با آرایه ها و استعاره های ادبی که هر شنونده ای را مجذوب خود می کند. کلام او بسیار سهل، روان و ایضا" دلنشین است.

     اما یک نکته منفی هم این مراسم داشت. البته این نقد متوجه برگزار کنندگان این مراسم نیست. آنجایی که مجری مراسم، فی البداهه در غیاب مجری اصلی و بدون پیش زمینه در جایگاه اجرا قرار گرفته بود و در لابلای سخنان خود وقتی یادی از مرحوم محمدرضا لطفی (هنرمند زبردست موسیقی کشورمان) کرد، بلافاصله از حاضران خواست تا به احترام او یک دقیقه سکوت کنند. به نظر من این پسندیده نیست. جایی که ما اجتماع کرده بودیم نامش فرهنگسرا بود، هدف این جمع هم معرفی آثار خوشنویسی یکی از استادان این رشته بود که این رشته به نوعی تنها رشته بومی کشورمان محسوب می شود؛ رشته ای که پشتوانه گرانسنگ آن مقوله فرهنگ است. پس برای پاسداشت این پیشینه غنی فرهنگی؛ نباید از فرهنگ کشورهای دیگر بهره بگیریم. شایسته بود به احترام این هنرمند نامی، با تکیه بر فرهنگ بومی خود می ایستادیم و با ذکر صلوات و قرائت فاتحه یادش را گرامی می داشتیم. ناگفته نماند که مجری مراسم با یادآوری دیگران، این رفتار خود را تصحیح کرد.

     من برگزاری موفق این نمایشگاه را به دوست توانمندم استاد مجتبی سبزه تبریک می گویم و بهترین موفقیت ها را برایش آرزو می کنم.  

/ 4 نظر / 30 بازدید
هاشمی

آقای سبزه در شهری مانند تهران بسترهای شکوفایی خود را یافته است و برای ایشان هم آرزوی موفقیت می نمائیم فقط کاش که روستای خود را بهره از هنر خود بدهد هر چندکوچک

مجتبی سبزه

دوست عزیزم جناب آقای نصرتی سپاس از بذل توجه حضرتعالی .در احساس سرشار از زیبایی و صداقت شما ستودنی است. از حضورتون در نمایشگاه نیز سپاسگزارم. باشد تا چون شماهایی که برخوردار از اندیشه و ظرافت در کلام هستید بتوانید با بیاناتی شیوا و برنامه ای راهبردی جامعه خواب رفته رو با ردیگر حداقل تلنگری از فرهنگ بزنید این غایت رسالت یک فردی است که در برابر جامعه خویش احساس مسئولیت می کند گاهی تشویق و گاهی ترغیب دو همزادان محرک در این امر هستند.من ازاینکه مرا نیز گاهی مورد تفقد قرار می دهید بی نهایت سپاسگزارم. امید که به اندازه تشویقات شما باشم

محمدی

همگی این عزیزان باعث افتخار ما هستند.

مرتضی

زنده باد فرهنگ این سرزمین سترگ.