آلبوم های عکس و دلتنگی های من

    یکی از تفریحات دوران نوجوانی و جوانی ما خریدن آلبوم بود. با کلی زحمت مبلغی تهیه می کردیم و با خرید یک حلقه فیلم 24 یا 36 تایی بدون برنامه عکس می گرفتیم تا آلبوم مان را پر کنیم. الان که به عکس هایمان نگاه می کنیم، لذت می بریم از آن همه ذوق و اشتیاق. حتی خودمان هم اگر دوربین نداشتیم از دوستان و فامیل هایی که صاحب دوربین بودند، می خواستیم دوربینشان را در اختیار ما قرار دهند تا ما به مقصودمان برسیم.

    اما امروز دیگر موبایل ها دوربین دار شده اند و کسی هم به چاپ عکس رغبتی نشان نمی دهد. همه عکس هایمان به حافظه موبایل ها و یا هارد دیسک ها منتقل شده اند و یا در لوح های فشرده جا خوش کرده اند. آلبوم ها فراموش شده اند؛ مثل خیلی چیزهای دیگر که زمانی داشتن آنها برایمان آرزو بودند.

    حالا دیگر عکس هم مثل نامه کم کم از چرخه خاطرات ما خارج می شود. کافی است به همین عکس هایی که نوروز امسال تهیه کرده ایم توجه کنیم که چه تعداد از آنها را چاپ کرده ایم؟ من که با این صنعت قدیمی خداحافظی کرده ام. خیلی های دیگر هم همین طور. برای همین است که حالا تعداد مغازه های عکاسی کم شده و جای خود را به فروشگاههای عرضه محصولات مرتبط داده اند.

    آن موقع یک حلقه فیلم می خریدیم، آنقدر عکس می گرفتیم تا زودتر این حلقه فیلم تمام شود و به مراکز چاپ برویم. معمولا" دو سوم عکس ها خوب در می آمدند و بقیه هم خراب می شدند. این عکس ها را می گذاشتیم داخل آلبوم و بقیه هم که کیفیت خوبی نداشتند را زیر همان عکس ها می گذاشتیم تا دیده نشوند. هر چند وقت یکبار هم نگاهی به آنها می انداختیم. چه حظی می بردیم؛ کاش الان بچه های ما لذت داشتن این آلبوم  هارا می چشیدند!

    اگر گذر عمر را در عکسهای شش در چهار سیاه و سفید قدیمی، با عکسهای شش در چهار رنگی امروزی مقایسه کنیم، خواهیم دید که در این گذر عمر و سال و ماه و روز و شب و ساعت و دقیقه و ثانیه، چقدر تغییر کرده ایم.  

    دانش آموز مقطع ابتدایی بودیم، بزرگ شدیم. جوان تر بودیم و حالا در حال گذر از این دورانیم. شاید در وضعیت عادی نتوانیم گذر عمر را ببینیم، اما می توانیم گذر لحظات عمر را در عکسهایی که چند سالی از گرفتن شان گذشته است را ببینیم. شاید در عکسها کسانی را مشاهده کنیم که از این دنیا رخت بر بسته اند و رفته اند و یا به هر دلیلی از حضور آنها بی خبریم. خیلی دلمان می گیرد و این چقدر غم انگیز است.

    یکی از نمونه عکسهای مهم آلبوم من همین تصویری است که در زیر مشاهده می کنید. چند نفری از آنها اکنون در قید حیات نیستند؛ مخصوصا" چهره شاخص این تصویر. این عکس مربوط به سال 1370 می شود. عکس دوم نیز مربوط به سال 1359. هر دو خاطره انگیزند برای من؛ زمان وقوع، کیفیت ثبت، و خاطرات مربوط به آن روز و ساعت و دقیقه و ثانیه ها، همه و همه را در ذهن بخاطر دارم!

    یادش بخیر، در دهه شصت این دوربین های عکاسی چه لحظات تلخ و شیرینی را برای ما ثبت کردند. اگرچه در حال حاضر نیز این آلبوم ها را در اختیار دارم، اما تمام عکس های آنها را اسکن کرده و در مواقعی که دلتنگ این روزگار می شوم، همانها را در کامپیوتر و تلویزیون می بینم. البته دیدن خود این آلبوم ها هم لذتبخش است.

صدهزاران / حسین نصرتی/آلبوم عکس قدیمی 

صدهزاران/حسین نصرتی/آلبوم عکس قدیمی

/ 0 نظر / 85 بازدید