دلواپسی

     این روزها هر جایی که حاضر می شویم صحبت از دلواپسی است. این همه دلواپسی هم پس از همایشی با همین نام در محل سفارت سابق آمریکا و نیز راهپیمایی دلواپسان بعد از نماز جمعه هفته گذشته آغاز شد. اینطور به نظر می رسد که تئوریسین های این جریان چندان هم مغز متفکر نیستند و این دو عرض اندام نشان داد که به عواقب کارشان آگاه نیستند و در واقع با این همایشها علاوه بر نشان دادن حداکثر وزن اجتماعی خویش و به رخ کشیدن مجدد جایگاه تضعیف شده خود، عملا" چیزی عایدشان نشده است. نتیجه دوم این همایشها نشان از هوشیاری و دقت دولت مردان داشت که نه تنها مقابله و برخورد نکردند (به رغم بی مجوز بودن تجمعات) بلکه پاسخی هم ندادند و البته پاسخگویی را به افکار عمومی سپردند که اتفاقا" موجی از انتقادات و تحلیلهای مردمی و اهالی فرهنگ و سیاست را به دنبال داشت و حتی فراتر از این به نظر می رسد که دولت از این حرکتها در چانه زنیهای مذاکرات هم بهره برداری خوبی کرده باشد و این فشار پایین آقایان را در چانه زنیهای بالا لحاظ کرده و نتیجه مثبتی از آن بگیرد.

     یادمان باشد که ویرانی در یک روز اتفاق می افتد، اما ساختن ویرانیها بسیار بیشتر طول خواهد کشید. در این 8 سال به اندازه 80 سال عقب رفته ایم و نمی شود این همه ویرانی را طی 11 ماه دوباره ساخت. ما همه دلواپسیم، اما من به اندازه 8 سال گذشته دلواپس نیستم؛ بخاطر اینکه دولت فعلی مشغول آوار برداری از ویرانیهای ایجاد شده در هشت سال دولت محبوب صدا و سیما و محبوب جبهه پایداری و رهپویان انقلاب اسلامی است. هشت ماه است دولت اسب سرکش قیمت ارز و مسکن و مواد غذایی و هزینه های سلامت مردم را رام کرده است. طرح بیمه سلامت به ملت ایران ارائه کرده، هوای پاک برای مردم ایران آورده، یکی از بهترین مدیران کشور را (کلانتری) مسئول احیای دریاچه ارومیه کرده، از فیلترینگ واتس آپ با اقتدار جلوگیری کرده، کارها و وعده های زیادی برای به ثمر رساندن برنامه های پیش رو در سر دارد. مطبوعات آزاد، رفع حصر، رونق تولید، آزادی نشر و اندیشه، تک نرخی کردن نرخ ارز، رونق بورس، قطع کردن دست غارتگران از بیت المال مسلمین، ایجاد امید وجلوگیری از سیل مهاجرت کور ایرانیان به خارج از کشور، بازگرداندن تا حد امکان ایرانیان کوچ کرده به وطن و استفاده از پتانسیل آنان، نجات محیط زیست کشور. برداشتن تحریمهای ظالمانه تحمیل شده از طرف کشورهای زورگو از گرده مردم.

     من دیگر آنچنان دلواپس نیستم چون رئیس جمهور گرسنه قدرت نیست. محال اندیش نیست تا ملت را به دردسر بیندازد. به ضعف باصره و ثقل سامعه برای دیدن و شنیدن مشکلات عظیم مردم و کشور مبتلا نیست. آمده است تا به آب و هوای بشدت کویری فرهنگ و سیاست و اقتصاد کشور اعتدال بهاری بخشد.

    هشت سال است که کشور در بحران و استرس غوطه می خورد، دلواپسان امروز چشمان خود را بسته بودند و زبانها در کام کشیده بودند و اجازه انتقاد به معترضان را نمی دادند. رئیس جمهور صحبت از خدشه دار شدن کرامت انسانی بوسیله طرحهایی مثل گشت ارشاد می کند ولی فردای آن روز هجمه ها به او آغاز می شود. علیه بی حجابی تظاهرات راه می اندازند و یادشان رفته که مردم انقلاب کردند که آزاد باشند و اصولا" یکی از شعارهای اصلی انقلاب آزادی بود و اساسا" تا دو سال بعد از انقلاب حجاب داشتن یا نداشتن به انتخاب اشخاص آزاد بود. صدا و سیمایی که با پول بیت المال اداره می شود، مجریهای خود را آماده باش برای پیگیری شعارهای دولت می کند و انواع و اقسام خط و نشانها و توهین ها را هم در لفافه طنز بوسیله گزارشگران خوش نمکش نثار دولت و آیت الله هاشمی می کند. برای دستاورد بزرگ رئیس جمهور یعنی توافق ژنو که حقیقتا" بهترین خبر برای مردم ایران در ده سال اخیر بود همایش دلواپسیم برگزار می کنند و صدا وسیمای آقای ضرغامی در قالب برنامه بیست و سی دولتمردان را نصیحت می کند که چرا در همایشی که دولت قانونی کشور درآن حتی تهدید به شورش شده بود دیپلماتها دولت حضور پیدا نکردند تا بلکه کمی از دلواپسی این دلواپسان عزیز را کم کنند.

    متاسفانه همین طیف با سیاستهای غلط خارجی خود اجماع جهانی علیه مردم و کشور درست کردند و اکنون به تصور ضعف حافظه مردم، دم از عزت ملی می زنند. برای از دست ندادن یک سفر ده پانزده روزه به اروپا تن به انگشت نگاری می دهند؛ ولی دم از عزت ملی می زنند. با پوستر و شعار به بهانه بد حجابی جوانان را تهدید می کنند، آن وقت دم از وحدت و عزت ملی می زنند. مدیرانشان با پول بیت المال سر از کانادا در می آورند، آن موقع دم از عزت ملی می زنند. مردم را بخاطر سهل انگاری در جلوگیری از وضع تحریمها آواره این داروخانه و آن داروخانه می کنند، آن وقت دم از عزت ملی می زنند. هوای شهر را بخاطر تحریم ها و تولید بنزینهای پتروشیمی آلوده می کنند، آن وقت دم از عزت ملی می زنند. ارزش پول کشور را با سیاستهای اقتصادی خود در دنیا رتبه آخر می کنند، آن وقت دم از عزت ملی می زنند. بخاطر اوضاع اجتماعی و اقتصادی مردم کشور را حتی با قبول خطرات مهاجرت غیرقانونی خوراک کوسه ها و طوفانهای دریایی می کنند، آن موقع دم از عزت ملی می زنند و می گویند توافق ژنو ضعیف بوده، و در حد انتظارات مانبوده!

     لطفا" با بیلبورد، با پوستر، با سخنرانی، با همایش، با تجمعات خودجوش، با گزارش خبری جلوی پای دولت سنگ نیندازید. این خواسته ملت است؛ خواسته مردم برچیدن بساط نیروهای خودسر است که علنا" و توهین آمیز جلوی خواسته های منتخب مردم می ایستند. دولت اکنون مشغول آواربرداری از خرابیهای دولت عدالت پرور است.  اگر همراهی نمی کنید، لطفا" مزاحم نشوید و دق و دلی خود را از دولت سر مردم و هنرمندان بیچاره در کنسرت ها و جوانان بیچاره خالی نکنید.

/ 0 نظر / 47 بازدید