صعود به قله سبلان و ماجرای صعود به آسمان

   ششم مردادماه 1396 همراه با تیم کوهنوردی دانشگاه به قله سبلان در استان اردبیل صعود کردیم. این صعود زیبا مصادف با سالروز یک صعود غم انگیز دیگر بود که یاد این صعود از ابتدا تا انتهای برنامه همراه من بود. من و حسن در سال 1367 خود را برای کنکور سراسری آماده می کردیم و در حالیکه در مرحله انتخاب دانشگاه محل تحصیل و رشته تحصیلی بودیم؛ شرایط کشور رو به وخامت گذاشته بود و با اصرار او موقعیت خود را ترک کردیم و در دوم مردادماه به جبهه های غرب رفتیم. سرانجام شهید حسن نصرتی در صبحگاه ششم مردادماه سال 1367 در عملیات مرصاد از کنار من پر کشید و از ابرها گذشت و به سوی بی نهایت رفت. این صعود خاطره انگیز با صعود 28 سال پیش همرزمم همراه شده بود و ذکر صلوات در طول مسیر کوهنوردی زینت بخش لحظات معنوی من بود.

من(حسین نصرتی) و شهید حسن نصرتی

    از این مقدمه می گذرم و به گزارش این صعود می پردازم. ساعت 23 شب پنج شنبه 5 مرداد ماه از ترمینال غرب به قصد صعود قله سبلان حرکت کردیم و پس از عبور از شهرهای قزوین و زنجان به شهر اردبیل رسیدیم. ساعت 6:30 صبح روز جمعه، صبحانه را در یکی از رستوران های این شهر صرف کردیم. مسیر را ادامه داده و در ساعت 8:00 به مشکین شهر رسیدیم و اتوبوس در نزدیکی پارکینگ آبگرم شابیل، در ارتفاع 2665 متری توقف کرد.

   در این برنامه که به مدت 3 روز به طول انجامید، اعضای تیم توانستند از جبهه شمال شرقی به قله ۴۸۱۱ متری سبلان صعود کنند. برای دستیابی به این قله، در فصول مختلف سال می توان برنامه ریزی کرد که در هر فصلی دارای جاذبه خاصی است. با توجه به وجود آب و هوای اعتدالی در این فصل یخ دریاچه ‌ای که در بالای مخروط آتشفشان اصلی سبلان قرار دارد، در ماه ‌های مرداد تا اواسط شهریور ذوب شده و مرتفع ‌ترین دریاچه آتشفشانی جهان را تشکیل می‌ دهد و این به جذابیت این موهبت خدادادی می افزاید.

   شابیل از گذشته به عنوان مبدأ صعود مطرح بوده و با وجود راه ماشین رو تا پناهگاه، به مسیر اصلی صعود تبدیل شده است. برای رسیدن به آبگرم شابیل باید از شهر لاهرود واقع در جاده اردبیل به مشکین شهر به سمت جنوب پیش رفته و با گذر از کناره دره شیروان دره به شابیل رسید. مسافت شابیل تا پناهگاه را می توان با اتومبیل های لندرور (در مدت حدود نیم ساعت) و یا با پیاده روی و کوهپیمایی (در مدت چهار ساعت) طی کرد. طبق برنامه ریزی های انجام شده، تیم کوهنوردی ما فعالیت خود را در هر دو مسیر رفت و برگشت بصورت پیاده طی نمود. این تیم پس از شب مانی در پناهگاه حسینیه، صبح روز 7 مردادماه برنامه صعود به قله را طی مدت 5 ساعت به انجام رساند. 

   با توجه به تفریحی ورزشی بودن برنامه، این مسیر تا پناهگاه در ارتفاع 3700 متری را بصورت پیاده طی کردیم. مسیر پر از جاذبه های طییعی است. برخی از دوستان که آب آشامیدنی همراه خود نیاورده بودند، با اولین مواجهه در طول مسیر با گروهی از عشایر محلی از آنان تقاضای آب آشامیدنی کردند. آنها در کمال بخشش درخواست دوستان را اجابت کرده و آب مورد نظر را در اختیار آنان قرار دادند. مقارن ساعت 13 پس از حدود 5 ساعت راهپیمایی به پناهگاه رسیدند. در ابتدا مربی و سرپرست تیم اقدام به اجاره اتاق برای اقامت شبانه کردند. سپس اعضای تیم را به گروههای 5 نفره تقسیم کردند و آذوقه هریک از آنان را تحویل دادند. در ادامه هر یک از گروهها مشغول آماده کردن ناهار شدند. بسیاری از همنوردان نیز فرصت را غنیمت شمرده و پس از صرف ناهار مشغول استراحت شدند. برخی از دوستان نیز خود را برای صعود به قصد هم هوایی آماده کرده تا از میزان آمادگی خود شناخت حاصل کنند.

   صبح روز 7 مرداد ساعت 4:30 پس از بیدارباش و  اقامه نماز و صرف صبحانه کولۀ نسبتا سبکی آماده کرده و وسایل اضافه را بر روی تخت ها گذاشته و در ساعت 5:30 عازم قله شدیم. هوا بسیار مطبوع بود و آسمان صاف و پر از ستاره بود. گروه های دیگر نیز پیش از ما حرکت کرده بودند. با کمک چراغ پیشانی، راه پاکوب را دنبال و به مرور ارتفاع گرفتیم تا اینکه هوا کم کم روشن شد و طلوع آفتاب در حال نمایان شدن از پشت ابرها بود، منظره ای زیبا از طبیعت، انسان را ناخودآگاه به تحسین طبیعت وادار می کرد. آقای مهندس امجدی با ذوق و قریحه ای وصف ناپذیر عکاسی می کرد، با بالا آمدن خورشید از پشت کوه، تصاویر زیبایی را ثبت کرد.

   شیب در ابتدای مسیر زیاد بود و به مرور در ارتفاع 4400 متری کمتر می شد. در مسیر چند بار استراحت کوتاهی کرده و به راه خود ادامه می دهیم. در ارتفاع 4575 متری آخرین شیب تند آغاز می شود که اطراف آن یخچال های کوچک سبلان قرار دارد. هوایِ دلچسب و زیبایی بود.

   هر از گاهی انرژی های مثبت عقب دار گروه(جاوید) با صدای ماشالا ماشالا خاطره انگیز می شود؛ در طول مسیر به چند گروه برخورد کردیم. ویژگی تمامی کوهنوردان؛ انرژی مثبت، ادب و مهربانی آنهاست. در هر گروهی خواننده با ذوق و خوش صدایی وجود دارد. برخورد این گروه ها همراه با تقابل خوانندگان است. علیزاده مربی تیم ما نیز همراه با یکی دیگر از اعضای گروه خوب می خوانند. صدای خوانندگان هر گروهی بقیه را سر ذوق می آورد!

   این شیب تند را نیز به آرامی پشت سر نهادیم تا به سنگ محراب در ارتفاع 4750 متری رسیدیم. این سنگ یک دیواره 18 متری است که برای سنگنوردی هم مناسب می باشد. از اینجا تا قله، شیب ملایم بوده و راه کوتاهی باقی مانده است. به رغم خستگی، با روحیه بالا ادامه مسیر دادیم و از یک یخچال کم شیب عبور کردیم. کمی ضعف جسمی بر همنوردمان (محمد زارع) مستولی شده است. جاوید با تجربه، مشغول بررسی و مداوای اوست. بقیه افراد گروه کم کم  به قله نزدیک شده بودند و همگی به سمت قله حرکت می کردند. قله سبلان (دریاچۀ قله) در ساعت 10:35 در دیدرس ما قرار گرفت.

  چشم انداز زیبای قله به همراه دریاچه قله (با رنگ آبی مایل به سبز) خستگی صعود را از اعضای گروه دور کرد. پس از گفتن تبریک و خسته نباشید به یکدیگر، سرود ای ایران را خوانده و خداوند متعال را شکر کردیم که توانایی انجام این کار را به ما داده تا در چنین منطقۀ زیبایی حضور پیدا کنیم. سپس بنر تیم کوهنوردی دانشگاه بر فراز قله سلطان به اهتزاز در آمد و عکس دسته جمعی گرفتیم.

   پس از استراحتی نسبتا مفصل و گرفتن عکس های یادگاری، در ساعت 11:30 با قله خداحافظی و به سمت پناهگاه حرکت کردیم. سرانجام در ساعت 14:30 به پناهگاه رسیدیم. پس از استراحتی کوتاه و ادای نماز ظهر و عصر و صرف ناهار، وسایلمان را برای فرود به شابیل بصورت پیاده روی آماده کردیم. کوله ها را بسته و  در ساعت 15:30 به سمت شابیل حرکت کردیم. در ساعت 17:30 به محل پارک اتوبوس مان رسیدیم و همراه همنوردان به سمت آبگرم شابیل رفته و از آب گرم آنجا بهره مند شدیم. ماساژ درمانی کمک بسیار بزرگی به کوهنوردان خسته می کند، تمامی دوستان مشغول بکارند، بجز من که چون به تازگی به این جمع پیوسته ام از این تفریح محرومم و کسی دعوت به ماساژ نمی کند!

  پس از پایان برنامه با بازگشت تمام گروه به اتوبوس، در ساعت 20:00 به سمت لاهرود حرکت کرده و در ساعت 21:00 به این شهر رسیدیم. برای صرف شام و ادای نماز مغرب و عشاء در لاهرود توقف کرده و سپس به سمت اردبیل حرکت کردیم. در ساعت 22:30 به اردبیل رسیدیم و حرکت خود را به مقصد تهران ادامه دادیم. در ساعت 8 صبح روز یکشنبه 8 مردادماه در ترمینال غرب پیاده شدیم و برنامه پس از 3 روز به پایان رسید.

  این صعود موفقیت آمیز را به تمام دوستان عزیز گروه؛ آقایان محسن سید یزدی (مربی کوهنوردی)، مهندس نصیر علیزاده (مربی انجمن کوهنوردی دانشگاه)، سید محمد سید یزدی (دبیر انجمن دانشجویی کوهنوردی دانشگاه و سرپرست تیم)، مصطفی خرسندی، ایمان ناطقی، مسعود قیصری، حسین میرزانژاد، محمد امین امجدی(عکاس گروه)، امین کریمی، محمدرضا بحری، محمد رشوند، مسعود چناری پاریزی، امیر نیکبخت، رضا زارعی، سجاد حمره، ناصر فریاد، جاوید جلالی فر و علی صفی قلی تبریک می گویم و برای تمامی همنوردان عزیز آرزوی موفقیت می کنم و به امید برنامه های بهتر و مفید تر در آینده برایشان آرزوی لحظاتی خوب و خوش دارم.

صدهزاران/حسین نصرتی/ صعود به قله سبلان

 

صدهزاران/حسین نصرتی/ صعود به قله سبلان

صدهزاران/حسین نصرتی/ صعود به قله سبلان

 

صدهزاران/حسین نصرتی/ صعود به قله سبلان

صدهزاران/حسین نصرتی/ صعود به قله سبلان

صدهزاران/حسین نصرتی/ صعود به قله سبلان

صدهزاران/حسین نصرتی/صعود به قله سبلان

صدهزاران/حسین نصرتی/ صعود به قله سبلان

صدهزاران/حسین نصرتی/ صعود به قله سبلان

/ 0 نظر / 102 بازدید