صدهزاران
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست ، عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 

هیچکس با مرگ هیچ انسانی راضی و خشنود نمی شود. فطرت آدمی پاک است و خشونت و قتل را بر نمی تابد، مگر آنکه شرایط اکتسابی در محیطی موجب افشاندن بذر کینه و بدخواهی بر این فطرت و طینت پاک گردد.

هر قتل و جنایتی که در هر جای جهان روی دهد، آزار دهنده است، مرد باشد یا زن، پیر باشد یا خردسال، سیاه باشد یا سفید، مسلمان باشد یا یهودی و مسیحی و هندو و ... در جهانی که خبر کشتن و جنایت به طرفه العینی به مدد تکنولوژی روز ، به جای جای جهان مخابره می شود، همه انسانها به مرگ هر انسانی واکنش نشان می دهند و نفرت خود را از ارتکاب هر جنایتی اعلام می دارند.

دو سه روزی است که اتفاقی در یکی از دادگاه های آلمان برای یک بانوی مصری روی داده است. او در این واقعه جان خود را از دست داده است و افکار عمومی کشور آلمان ، اتحادیه اروپا و همه کشورهای جهان از این قتل ناراحت شده اند و عکس العمل نیز نشان داده اند. این خبر به سر تیتر اخبار بخش خارجی صدا و سیمای ما هم تبدیل شده است و اطلاع رسانی خوبی از این رخداد منزجر کننده به هموطنانمان شده است. سخنگوی وزارت خارجه کشورمان هم در یک موضعگیری نسبت به این موضوع با تشریح نقض آشکار اصول و ارزش‌های انسانی در کشورهای مدعی حقوق بشر گفت: قتل ناجوانمردانه و در انظار پلیس در محل امن دادگاه ،‌نشانگر ابعاد و زوایای میزان ناامنی و گسترش فضای روزافزون تنفر نسبت به مهاجران و اقلیت‌های مذهبی در آلمان است که نمی‌توان با هیچ‌گونه توجیهی این‌گونه رویکردهای فاجعه‌آمیز را برای جامعه‌ی بشریت تبیین کرد. از طرفی رییس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی هم در ارتباط با کشته‌شدن بانوی محجبه در دادگاه آلمان به رییس کمیسیون سیاست خارجی پارلمان آلمان نامه نوشت.

اما یک نکته این وسط آزار دهنده است و نباید آن را فراموش نکنیم که تصاویر قتلهای ناآرامیهای کشورمان پس از انتخابات نیز به نحو گسترده ای پوشش داده شد و وجدانهای بیدار در سراسر جهان از این اتفاقات در کشورمان ناراحت شدند. بجاست رسانه ملی در باره نحوه پوشش خبری هر نوع از جنایاتی که در هر جای جهان اتفاق می افتد، بیشر جنبه خبری آن را در نظر داشته باشد و از موضعگیری سیاسی در پس خبر بپرهیزد.

در ناآرمیهای اخیر ، تعدادی از هموطنانمان جان خود را از دست دادند، اما نه تنها از رسانه ملی اخبار آن پوشش داده نشد، بلکه پوشش اخبار این چنینی با تلفنهای همراه از سوی معترضان به رسانه های خارجی ارسال شد و جو نامناسبی علیه کشورمان به راه افتاد. اینجاست که ضعف صدا و سیمای کشورمان آشکار شد. اگر رسانه ملی همچنان که تلویزیونهای Zdf ، Rtl و دویچه وله در موضوع کشته شدن بانوی مصری عمل کردند، در ناآرامیهای پس از انتخابات عمل می کرد، جو رسانه ای شدیدی علیه کشور به راه نمی افتاد و پس از آن مجبور نبودیم از واژگانی چون اراذل و اوباش و اغتشاشگر علیه هموطنانمان بهره بگیریم.

ظاهرا" یاد گرفته ایم که برای برائت خودمان و متهم نشدن خودمان، یک موضوع را بارها و بارها بیازماییم. به هرحال مرگ خانم محجبه مصری در آلمان همانقدر تکان دهنده است که مرگ خانم ندا آقا سلطان در تهران یا خانم فلسطینی و یا مسلمان چینی و یا خانمی که در انفجارهای عراق و افغانستان کشته می شوند. ضمنا" بسیاری از کشورها در باره مرگ خانم آقا سلطان از همین ادبیاتی که سخنگوی وزارت خارجه کشورمان استفاده کردند، بهره گرفتند. ما در پاسخ ، آنها را به دخالت در امور داخلی کشورمان متهم کردیم. اما آیا آنها با ما چنین برخوردی خواهند کرد؟

کشتار همه جا زشت است و انسان را می آزارند، اما اگر به بانوی مصری لقب شهید بدهیم و - بقول خبرگزاری فارس و نیروی مقاومت بسیج از مقام شامخ شهیده مظلومه مروه الشربینی بانوی محجبه مسلمان مصری - مراسم تشییع پیکر نمادین  بعد از نماز جمعه برگزار کنیم و در دیگر سوی از مرگ هموطنانمان از واژه کشته شده و یا قتل استفاده کنیم، زشت تر است. مبادا با طرز تهیه خبر و یا نوشتن یک مطلب، دل انسانی را بیازاریم ؛ بویژه آنکه آن انسان ،هموطنمان باشد.

[ پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۳۸۸ ] [ ۳:٥٠ ‎ب.ظ ] [ حسین نصرتی ]
درباره وبلاگ
حسین نصرتی
نامم حسین است، چون سیزدهم محرم متولد شده ام، رشته تحصیلی ام ارتباطات، کارم نیز در ارتباط با خبر است. مشی زندگی و افکار و اعتقاداتم مبتنی بر اصل میانه روی است؛ چنانکه حضرت علی(ع) می‌فرمایند: میانه روی در کارها را دریاب؛ زیرا کسی که از میانه روی برگردد، ستم کند و کسی که آن را فرا گیرد به عدالت رفتار کند. از طرفی به این سخن آن حضرت (ع) نیز ایمان دارم که می‌فرمایند: درآنجا که باید سخن گفت، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند، سخن گفتن خیری نخواهد داشت. مطالب من در زمینه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...ارائه می‌شوند. گاهی اوقات تحلیل می کنم، گاهی انتقاد، گاهی هم دفاع و گاهی نیز سکوت. معتقد به نظام جمهوری اسلامی ام و خود را موظف به تعالی ایران می دانم. اگر هم نقدی می‌کنم، برای دلسوزی و حفظ آن است. تلاشم آنست تا در این وبلاگ برای دلم بنویسم و هیچوقت فکر و تحلیلم را به کسی تحمیل نکنم.

آرشيو وبلاگ
صفحات وبلاگ
RSS Feed