صدهزاران
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست ، عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 

حدودا" سه ماهی است که چرخه اقتصاد کشور بر پاشنه نمی چرخد، از دو ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری، هیجانات و جو روانی ناسالمی بر اقتصاد کشورمان سایه انداخته بود. در آستانه انتخابات این جو به اوج خود رسید، صاحبان مشاغل و کسب و کار ناخواسته منتظر نتیجه انتخابات بودند تا بتوانند سمت و سوی فعالیتهای اقتصادی خود را بر اساس انتخاب مردم جهت بدهند.

شرایط نابرابر رقابتهای انتخاباتی و عدم پوشش اخبار مناسب کاندیداهای رقیب جناح حاکم از سوی صدا و سیما و در یک کلام  اجحاف در حق بقیه نامزدها و برگزاری و شمارش مبهم آراء، رکود اقتصاد کشور را بیش از پیش نمایان کرد. در روزهای پس از انتخابات و بخصوص نا آرامیهای پس از آن ، بازارهای کشور را که در یک قانون نانوشته متاثر از بازار تهران کرده است ، به سوی رکود و بی رمقی سوق داد. صاحبان کسب و کار از وضعیت بی رونقی رنج می برند، همه اینها متاثر از انتخابات نبوده است. اقدامات دولت در ماههای گذشته و اواخر سال گذشته و هر چه دور تر برویم در سالهای گذشته باعث این شرایط بوده است. بودجه سالجاری دولت یکی از نمونه های شرایط بد اقتصادی کشور است.

            کسری شدید بودجه در حالی که در در چهارمین ماه سال 1388 پای گذاشته ایم، بسیاری از کارشناساان را نگران کرده است. نگرانی از آنجا ناشی می شود که 70 درصد بودجه سالجاری کشور مربوط به اعتبارات هزینه ای است. اعتبارات هزینه ای دستگاههای دولتی هم صرف پرداخت حقوق و مزایای کارکنان دولت و تهیه لوازم و تجهیزات اداری و سایر هزینه ها می شود. اصلاحیه بودجه ها از سال 84 تا 87 از 2 تا 6 هزار میلیارد تومان افزایش را نشان می دهد ؛ در حالیکه حجم این اصلاحیه ها از سال 80 تا 83 برابر صفر بوده است. با توجه به اینکه امسال اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری و افزایش حقوق کارمندان بیش از هزینه های پیش بینی شده است، بنابراین به نظر می رسد میزان کسری بودجه دولت بیش از 10 هزار میلیارد تومان باشد. این پیش بینی قطع نظر از 5/17 هزار میلیارد تومان کسر بودجه ای است که دولت خود اعلام کرده است.

کسریهای بودجه در سالهای اخیر یا از محل حساب ذخیره ارزی در قالب متمم های بودجه یا اصلاحیه و جابجایی ردیفهای بودجه عمرانی جبران شده است. متاسفانه امسال به دلیل کاهش قیمت نفت ، بر حساب موجودی ذخیره ارزی افزوده نخواهد شد و گفته می شود با کسر تعهدات این حساب، موجودی آن ممکن است به زیر صفر نیز تنزل کند، بنابراین راه ارائه اصلاحیه و جابجایی ردیف نیز مسدود است.

اینها که بدان اشاره کردم مربوط به پوسته موضوع است، اگر به تلاش دولت و لابیهای آن نیز در مجلس اشاره کنیم، بشتر به کنه موضوع پی می بریم. احمدی نژاد برای تامین کسر بودجه 5/8 میلیارد دلاری خود ، اعلام کرده بود که برای جبران این کسری، بودجه عمرانی دستگاههایی همچون مجلس، قوه قضاییه، مجمع تشخیص مصلحت و دیوان محاسبات و ... را تا بیش از 50 درصد کاهش خواهد داد. هفته گذشته مجلس به پیشنهاد تعدادی از نمایندگان، طرح دو فوریتی را تصویب کرد که بر اساس آن دولت موظف می شود محل تامین کسری بودجه سال 88 را با درصدی یکسان از بودجه دستگاههای اجرایی کسر نماید. همزمان با انتشار این خبر، شنیده شده است که دولت رایزنیهایی را با شورای نگهبان برای رد مصوبه مجلس آغاز کرده است. محمد رضا باهنر هم نامه معاون برنامه ریزی و امور راهبردی احمدی نژاد به دبیر شورای نگهبان و رئیس مجلس برای رد مصوبه اخیر نمایندگان را اقدامی سبک و غیر قابل پاسخ دانسته است.

با این اوصاف که دولت برای به کرسی نشاندن خواستهای خود، قانون و نهادهای رسمی را دور می زند، شما چه توقعی دارید که نظام اقتصادی کشور بر پاشنه خود بچرخد. خوب طبیعی هم هست که با توجه به جانبداری شورای نگهبان از دولت ، رد مصوبه مجلس دور از ذهن نیست.

در چنین شرایطی هرچند که ما معتقد به توان مهندس موسوی برای عبور از این نوع بحرانها بودیم؛ چرا که او قابلیت خود را در 8 سال دوران جنگ بخوبی نشان داد،و اگر اجازه می دادند او رئیس جمهور می شد، هم به غرور ملی کشورمان افزوده می شد و هم اعتماد عمومی بعنوان بزرگترین پشتوانه دولت برای عبور از چنین بحرانهایی از بین نمی رفت، اما شورای نگهبان 12 نفره ای که 7 نفر از آنان علنا" از محمود احمدی نژاد حمایت کرده بودند، قوه قضائیه ای که در ناآرمیهای اخیر چنان عملکردی داشته است، مجلسی که اغلب آنان در دایره جناح حاکم قرار دارند ، سپاه و بسیجی که دلبسته محمود احمدی نژادند و ... همان بهتر که اجازه ندادند روال معمول به انتخاب میر حسین موسوی بینجامد. البته او نزد افکار عمومی جایگاهی والایی دارد. از طرفی با شاهکارهای دولت در بخش اقتصاد طی 4 سال اخیر، بگذاریم آنها خود گره های مشکلات را با دستان خود باز کنند.

[ سه‌شنبه ۱٦ تیر ۱۳۸۸ ] [ ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ ] [ حسین نصرتی ]
درباره وبلاگ
حسین نصرتی
نامم حسین است، چون سیزدهم محرم متولد شده ام، رشته تحصیلی ام ارتباطات، کارم نیز در ارتباط با خبر است. مشی زندگی و افکار و اعتقاداتم مبتنی بر اصل میانه روی است؛ چنانکه حضرت علی(ع) می‌فرمایند: میانه روی در کارها را دریاب؛ زیرا کسی که از میانه روی برگردد، ستم کند و کسی که آن را فرا گیرد به عدالت رفتار کند. از طرفی به این سخن آن حضرت (ع) نیز ایمان دارم که می‌فرمایند: درآنجا که باید سخن گفت، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند، سخن گفتن خیری نخواهد داشت. مطالب من در زمینه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...ارائه می‌شوند. گاهی اوقات تحلیل می کنم، گاهی انتقاد، گاهی هم دفاع و گاهی نیز سکوت. معتقد به نظام جمهوری اسلامی ام و خود را موظف به تعالی ایران می دانم. اگر هم نقدی می‌کنم، برای دلسوزی و حفظ آن است. تلاشم آنست تا در این وبلاگ برای دلم بنویسم و هیچوقت فکر و تحلیلم را به کسی تحمیل نکنم.

آرشيو وبلاگ
صفحات وبلاگ
RSS Feed