صدهزاران
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست ، عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 

اونویسی عنوان یازدهمین اثر شعری جلیل صفربیگی(از شاعران معاصر کشورمان) است. مجموعه او نویسی شامل 50 رباعی آیینی با موضوع انتظار و عاشوراست که زمستان 1387 به چاپ رسیده است. صفر بیگی با این پیوند در پی آن است که ایده موعود را به مخاطب اشعارش ارائه دهد. موعود او کسی است که شفا‌بخش زخم‌های هزارساله است. با مطالعه اولیه رباعی‌های انتظار، شاهد 2 رویکرد متناقض از صفر بیگی خواهیم بود. وضع موجود جامعه کشورمان و جهان بی شباهت به ذهنیات شاعر این مجموعه نیست. روز جمعه است و روز انتظار. همه حال ، وقت سخن گفتن با اوست، اما روز جمعه منسوب به اوست. تعدادی از رباعیات صفربیگی را مرور می کنیم. او در تعدادی از رباعی‌ها با گلایه از وضع موجود و بی‌وفایی منتظرنماها، از موعود خود درخواست می‌کند که ظهور نکند:

هرچند که خسته‌ایم از این حال نیا

شرمنده، اگر ندارد اشکال نیا

ما خط تمام نامه‌هامان کوفی است

آقای گلم- زبان من لال- نیا

فلسفه انتظار از نظر جلیل صفر بیگی ، خودسازی و تکاپوی اجتماعی است؛ اتصال به شریعت مقدس و اتصاف به مکارم اخلاق و پرهیز از غفلت و نسیان است؛ پرهیز از دنیا‌زدگی است. منتظران امام غایب از نظر صفربیگی پیمان‌شکنان و ریاکارانی اند که تنها نام منتظر را یدک می‌کشند و غفلت، یکی از بارزترین صفات آنان است.

هرچند که بیمار تو هستیم همه

دیوانه‌ دیدار تو هستیم همه

بین خودمان بماند آقا، عمری‌ست

انگار طلبکار تو هستیم همه

-------

هر روز به ما اگر که سر هم بزنی

بر ریشه‌ خواب ما تبر هم بزنی

آقا تو که خوب می‌شناسی ما را

زنگ در خانه را اگر هم بزنی

-------
از شنبه درون خود تلنبار شدیم

تا آخر پنجشنبه تکرار شدیم

خیر سرمان منتظر دیداریم

جمعه شد و لنگ ظهر بیدار شدیم

-------

آقا تو که خوب می توانی ما را

از این همه غربت برهانی ما را

لای کلمات ندبه پنهان شده ایم

تا اینکه بیایی و بخوانی ما را.

 

 

[ جمعه ۱٢ تیر ۱۳۸۸ ] [ ٩:۱٥ ‎ق.ظ ] [ حسین نصرتی ]
درباره وبلاگ
حسین نصرتی
نامم حسین است، چون سیزدهم محرم متولد شده ام، رشته تحصیلی ام ارتباطات، کارم نیز در ارتباط با خبر است. مشی زندگی و افکار و اعتقاداتم مبتنی بر اصل میانه روی است؛ چنانکه حضرت علی(ع) می‌فرمایند: میانه روی در کارها را دریاب؛ زیرا کسی که از میانه روی برگردد، ستم کند و کسی که آن را فرا گیرد به عدالت رفتار کند. از طرفی به این سخن آن حضرت (ع) نیز ایمان دارم که می‌فرمایند: درآنجا که باید سخن گفت، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند، سخن گفتن خیری نخواهد داشت. مطالب من در زمینه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...ارائه می‌شوند. گاهی اوقات تحلیل می کنم، گاهی انتقاد، گاهی هم دفاع و گاهی نیز سکوت. معتقد به نظام جمهوری اسلامی ام و خود را موظف به تعالی ایران می دانم. اگر هم نقدی می‌کنم، برای دلسوزی و حفظ آن است. تلاشم آنست تا در این وبلاگ برای دلم بنویسم و هیچوقت فکر و تحلیلم را به کسی تحمیل نکنم.

آرشيو وبلاگ
صفحات وبلاگ
RSS Feed