صدهزاران
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست ، عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 

           امروز همه کسانی که به میرحسین موسوی رای داده بودند ، بهت زده بودند. واقعا چه اتفاقی افتاده است، نکند ما نام میرحسین موسوی را اشتباها" ، محمود احمدی ن‍ژاد نوشته ایم!

هر چه می اندیشیم، نمی توانم خود را قانع کنیم. مگر می شود؟ آنهمه موج سبزی که سراسر ایران را فرا گرفته بود اشتباه باشد، نکند ما اشتباه دیدیم، امروز در خبرها می خواندم که حتی احمدی ن‍ژاد در زادگاه مهندس موسوی و شیخ مهدی کروبی و محسن رصایی فراتر از حد تصور حائز بیشترین آراء شده  است. یعنی همه اینها را باید باور کنیم؟

چه پاسخی برای اعتماد و حسن ظن مردمی که در یک روز هوای گرم با حضور و مشارکت خود بزرگترین حماسه انتخاباتی دوران انقلاب اسلامی را آفریدند، داریم؟ جوانان پرشوری که با نهایت ادب و متانت در طول یکماه گذشته با امیدهای فراوان صحنه های مهیجی را در سطح خیابانها و معابر بوجود آوردند و نظام ما نیز از این طریق همین آزادمنشی و تحمل و بردباری خود را به رخ جهانیان کشید و این پیغام را به جهانیان داد که دموکراسی نوپای ما بهترین دموکراسی جهان اسلام است، راستی چه پاسخی برایشان داریم؟

چگونه می توانیم این نشاط را در انتخاباتهای بعدی بر روح و روان این جوانان تزریق کنیم؟ آیا ما توانستیم این زمینه رفاقتی را که پس از سه دهه قهر برخی از مردم با حاکمیت بوجود آمده بود ،قدر بدانیم؟ مگر شاهد نبودیم برخی از مردم برای نخستین بار به صحنه آمده بودند؟ این سرمایه عظیم را که پس از دوره های بی اعتنایی وارد دوره فعال و آشتی کنان شده اند، چگونه مهندسی می کنیم؟ آیا آنها مجددا به ما اعتماد می کنند؟ اگر نبود حضور میرحسین موسوی آیا طبقه متوسط چنین با شور و شعف پای در عرصه انتخابات می گذاشت؟

صداقت بهترین خصیصه ای است که در متون دینی و اخلاقی ما بدان توصیه شده است، اگر با مردم صادق نباشیم چگونه می توانیم بر دلهای آنان حکومت کنیم؟ باید قدر آنان را بدانیم و با آنان رو راست و شفاف باشیم ، نگرانیهای آنان را از بین ببریم، به آنان توضیح دهیم و قانعشان کنیم. اگر چنین شد مردم به هنگام خطر در کنار حاکمان خواهند بود، اگر چنین شد حاکمان به راحتی خواهند توانست از این سرمایه عظیم بهترین بهره برداری را کنند. نگذاریم دموکراسی نوینی که با مهندسی خودمان ایجاد کرده ایم ، کم اثر شود، زمان بسیاری طول می کشد تا مردم دوباره با حاکمان آشتی کنند. هر وقت مردم کناری باشند حاکمیت سودی از آن نخواهد برد، حضور و نشاط مردم است که نظام را بیمه می کند. به اتکای همین مردم است که حاکمان می توانند مطالبات آنها را در صحنه های جهانی پیگیری کنند. نگذاریم آنها مایوس شوند. نگرانیها و دل مشغولیهای فعالان سیاسی و مردم رای دهنده به میرحسین موسوی را شفاف سازی کنیم که در این صورت رئیس جمهور برگزیده رئیس جمهور همه مردم ایران است و رقابتهای انتخاباتی به رفاقتها تبدیل خواهد شد.

[ شنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸۸ ] [ ٦:۳٠ ‎ق.ظ ] [ حسین نصرتی ]
درباره وبلاگ
حسین نصرتی
نامم حسین است، چون سیزدهم محرم متولد شده ام، رشته تحصیلی ام ارتباطات، کارم نیز در ارتباط با خبر است. مشی زندگی و افکار و اعتقاداتم مبتنی بر اصل میانه روی است؛ چنانکه حضرت علی(ع) می‌فرمایند: میانه روی در کارها را دریاب؛ زیرا کسی که از میانه روی برگردد، ستم کند و کسی که آن را فرا گیرد به عدالت رفتار کند. از طرفی به این سخن آن حضرت (ع) نیز ایمان دارم که می‌فرمایند: درآنجا که باید سخن گفت، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند، سخن گفتن خیری نخواهد داشت. مطالب من در زمینه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...ارائه می‌شوند. گاهی اوقات تحلیل می کنم، گاهی انتقاد، گاهی هم دفاع و گاهی نیز سکوت. معتقد به نظام جمهوری اسلامی ام و خود را موظف به تعالی ایران می دانم. اگر هم نقدی می‌کنم، برای دلسوزی و حفظ آن است. تلاشم آنست تا در این وبلاگ برای دلم بنویسم و هیچوقت فکر و تحلیلم را به کسی تحمیل نکنم.

آرشيو وبلاگ
صفحات وبلاگ
RSS Feed