صدهزاران
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست ، عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 

انسان با تولد نوزادی خوشحال می شود و با مرگ انسانی مغموم و ناراحت. دیروز از خزان یک روزنامه نوشتیم، امروز از تولد یک روزنامه می نویسیم. دیروز تاسف خوردیم از خزان یک روزنامه ، امروز خوشحالیم از تولد یک روزنامه.

تنها یک روز پس از توقیف روزنامه یاس نو، روزنامه کلمه سبز بر پیشانی دکه های روزنامه فروشیها قرار گرفت. روزنامه کلمه سبز اواخر اسفندماه گذشته، پس از اعلام کاندیداتوری میرحسین موسوی در مدت کوتاهی مجوز گرفت که اقدام سریع مسئولان وزارت ارشاد در این زمینه ستودنی است. در مجموعه کلمه سبز نزدیکترین یاران و حامیان موسوی گرد هم آمده و با تیمی نسبتا خوب مشغول بکار شده اند.

این روزنامه به صاحب امتیازی میر حسین موسوی مجوز نشر گرفته است. موسوی پیش از این زمانی که ارگان حزب جمهوری اسلامی بنام روزنامه جمهوری اسلامی منتشر می شد به عنوان مدیر مسئول این روزنامه در عرصه مطبوعاتی فعال بوده است. این تجربه در انتشار جدید روزنامه کلمه سبز غنیمتی است برای دست اندرکاران آن.

نکته ای که در روزنامه نگاری علاوه بر محتوا دارای اهمیت است، شکل ظاهری روزنامه و گرافیک قوی آن است. شکل و شمایل نخستین شماره آن از لحاظ زیبایی،  چنگی به دل نمی زد؛ به ویژه ابتدای صفحه اول آن برخلاف شماره نخست روزنامه یاس نو که از گرافیک زیبا و روان و دلنشینی بهره مند بود ، دارای چیدمان بسیار شلوغ و پیچیده ای است. امید است مسئولان آن در جهت رفع این اشکال بکوشند.

نکته تاسف بار دیگر ؛ هر روزنامه نگاری آزاد است تا در هر جمع مطبوعاتی با هر گرایش سیاسی فعالیت کند، در فضای فعلی مطبوعات، امنیت شغلی ای وجود ندارد؛ چرا که هر لحظه ممکن است روزنامه ای از عرش به فرش متنزل شود. در حال و هوای حاضر روزنامه نگاری کشورمان تولد هر روزنامه ای خوشحال کننده و نوید بخش ارتقای فرهنگمان است، انتشار هر نشریه ای سبب اشتغال عده ای می شود و متقابلا توقیف آن سبب بیکاری جمعی می شود. آرزو می کنم تمامی نشریات کشورمان با هر دیدگاه و نظر و اعتقاد و گرایش سیاسی هیچگاه دچار توقیف نشوند و روزنامه نگاران نیز ثبات شغلی داشته باشند و مجبور به کوچ از مجموعه ای به مجموعه دیگر نشوند.

در هر صورت انتشار روزنامه کلمه سبز را به دست اندرکاران این روزنامه تبریک می گویم و آرزومندم عضو جدید جامعه مطبوعاتی کشورمان همیشه سربلند و سرسبز باشد و مسئولان آن در رسالت خطیر خود که بیان دیدگاههای آخرین نخست وزیر دوران جنگ تحمیلی است ، موفق و پیروز باشند، در سکوت فریاد زنند و در عمل همواره جاری باشند.

[ چهارشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸۸ ] [ ٦:٢٠ ‎ق.ظ ] [ حسین نصرتی ]
درباره وبلاگ
حسین نصرتی
نامم حسین است، چون سیزدهم محرم متولد شده ام، رشته تحصیلی ام ارتباطات، کارم نیز در ارتباط با خبر است. مشی زندگی و افکار و اعتقاداتم مبتنی بر اصل میانه روی است؛ چنانکه حضرت علی(ع) می‌فرمایند: میانه روی در کارها را دریاب؛ زیرا کسی که از میانه روی برگردد، ستم کند و کسی که آن را فرا گیرد به عدالت رفتار کند. از طرفی به این سخن آن حضرت (ع) نیز ایمان دارم که می‌فرمایند: درآنجا که باید سخن گفت، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند، سخن گفتن خیری نخواهد داشت. مطالب من در زمینه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...ارائه می‌شوند. گاهی اوقات تحلیل می کنم، گاهی انتقاد، گاهی هم دفاع و گاهی نیز سکوت. معتقد به نظام جمهوری اسلامی ام و خود را موظف به تعالی ایران می دانم. اگر هم نقدی می‌کنم، برای دلسوزی و حفظ آن است. تلاشم آنست تا در این وبلاگ برای دلم بنویسم و هیچوقت فکر و تحلیلم را به کسی تحمیل نکنم.

آرشيو وبلاگ
صفحات وبلاگ
RSS Feed