صدهزاران
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست ، عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 

نامها را می شود تحریف کرد، اما نمی شود آن را تغییر داد. چند سالی است که در تقویم رسمی کشورمان نامی به بزرگداشت های آن افزوده شده است بنام "روز بزرگداشت خلیج فارس". هر کسی به تناسب ذهنیات خود و بر اساس دانش و آگاهی خود تصوری از نام خلیج فارس دارد، من هرگاه نام خلیج فارس را می شنوم ، در گوشه های ذهنم ، نقشه های جغرافیایی قدیم کتاب های درسی مدرسه در نظرم تداعی می کند، پس از آن خاطرات تلخ جنگ تحمیلی در زمان ریاست جمهوری ریگان و حملات تفنگداران دریایی این کشور به ناوهای نظامی کشورمان، جنگ نفتکش ها و ساقط کردن هواپیمای مسافربری کشورمان بر فراز خلیج فارس، قایق های تندرو، میدانهای بزرگ نفتی ، میدان بزرگ گازی، تنگه هرمز، جزیره زیبای کیش و...

اما علت افزوده شدن این روز به ایام پرترافیک تقویم کشورمان ، استفاده مجعول از واژه خلیج عربی بجای واژه اصلی خلیج فارس از سوی برخی کشورهای عربی است. با نگاهی به پیشینه این موضوع درمی یابیم که نخستین بار واژه جعلی خلیج عربی را یک افسر انگلیسی بنام رودریگ اوون در سال 1958 در کتابی بنام "حبابهای طلایی در خلیج عربی" بکار برده است. نطفه این توطئه از این جا منعقد شد و سپس در زمان اقتدار جمال عبدالناصر، دیکتاتور ملی گرای مصر در پی رقابت با محمد رضا شاه پهلوی تکوین یافت. البته علت استفاده ناصر از این عنوان جعلی به خاطر تحریک اعراب علیه ایران بود که در آن زمان با اسرائیل روابط حسنه ای داشت، اما این کاربرد در ادامه ضربه به کیان ملی ایران تلقی شد.

            از جنبه های مختلف حقوقی و تاریخی و بین المللی ، هیچ نزاع و مناقشه ای در اصالت نام خلیج فارس نیست، در تمامی اسناد موجود در وزارت امور خارجه و همچنین در کمیسیون عناصر جغرافیایی سازمان ملل هم بر اصالت نام خلیج فارس تاکید شده و بر آن صحه گذاشته شده است، بنابراین کاربرد جعلی این واژه دارای جنبه های سیاسی است. حال پرسش اساسی این است که چگونه می توان از نام خلیج فارس صیانت کرد؟ نامی که هویت ملی ایران است، نامی که از زمان کورش کبیر بدین نام شناخته می شده است، آن هم در دوره ای که کشورهای اطرافمان در پی هویت خود و در جستجوی ریشه های خود هستند. ترک ها مولانا را از خود می دانند، اعراب ابوعلی سینا را متعلق بخود، و ... هر روز در صدد تصاحب یک شخصیت فرهنگی این کشورند.

            ما برای بدست آوردن حقی که دارای اسناد و متون دقیق تاریخی است چه باید کنیم؟ به نظر من مسئولان کشورمان نباید وارد این مناقشه شوند، استفاده از این عنوان جعلی به هیچ وجه از سوی هیچ کشور و مقام مسئولی در هیچ جای جهان پذیرفته نمی شود. هیچ کس در جهان اراده تغییر نام یک منطقه کوچک را ندارد، چه برسد به دریایی به پهنه خلیج بزرگ فارس! اما در جایی که از این عنوان جعلی استفاده می شود ، باید در همان مقیاس و بلکه بالاتر از آن مراتب اعتراض خود را اعلام کنیم و واکنش منطقی نشان دهیم.

            تجربه نشان داده است هر گاه در سیاست خارجی خود از خود ضعف نشان داده ایم، کشورهای دیگر در موضع تهاجمی قرار گرفته اند، و بالعکس هر گاه در سیاست خارجی از موضع قدرت برخورد کرده ایم و ضعفی از خود نشان نداده ایم، کشورهای منطقه از در دوستی با ما وارد شده اند. اخیرا کنفرانسهایی در سطح سران از کشورهای مختلف در اطراف ما برگزار شده است که حتی برخی از دوستان جمهوری اسلامی نیز از این عنوان جعلی استفاده کرده اند و بدتر از آن از ادعای کشور امارات بر حاکمیت ملی کشورمان بر جزایر سه گانه نیز حمایت کرده اند! این قابل بخشش نیست، مسئولان ما بهوش باشند، این ادعاهای واهی بهانه ای بیش نیست، آنها خود می دانند که دچار مغلطه شده اند، آنها برای فرار از مشکلات پیش رو ناچار به دامن زدن به چنین موضوعاتی هستند، بحران اقتصادی جهان نفس امارات عربی متحده را به شماره انداخته است، شیوخ عرب دچار بحرانهای اساسی شده اند، رویاهای آنان بخوبی تعبیر نشده است، آنها به خوبی می دانند که به الزامات کنونی ملتها همچون دموکراسی ، آزادی، برابری و ... در پس این رفاه توجهی ندارند، آنها نگرانند با برافتادن این پرده، مشکلات اساسی از این ناحیه برای آنان ایجاد شود، آنها نگران خشم ملتهای خود از بر ملا شدن برقراری روابط با رژیم صهیونیستی هستند، سالهای سال برای ملتهای خود از رذالت این رژیم سخن گفته اند... بنابراین قدرت و منزلت آنها به چالش اساسی کشیده خواهد شد، بهترین راه برای برون رفت از این وضعیت، فرافکنی و تمسک جستن به حربه های کهنه و پوسیده ای است که دیگر در جهان امروز کاربردی ندارد و الا آنها خود می دانند که در اصالت نام خلیج فارس هیچ تردیدی وجود ندارد.

           ممکن است در پی ضعف حکومت و دولتی، بخشی از خاک کشوری را متصرف شد- همچنانکه در دوره پهلوی و قاجاریه این اتفاق روی داده است- اما هویت کشوری را نمی توان از آن گرفت. خلیج فارس از ابتدا خلیج فارس بوده و تا ابد خلیج فارس باقی می ماند.

[ شنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸۸ ] [ ٦:۱٠ ‎ق.ظ ] [ حسین نصرتی ]
درباره وبلاگ
حسین نصرتی
نامم حسین است، چون سیزدهم محرم متولد شده ام، رشته تحصیلی ام ارتباطات، کارم نیز در ارتباط با خبر است. مشی زندگی و افکار و اعتقاداتم مبتنی بر اصل میانه روی است؛ چنانکه حضرت علی(ع) می‌فرمایند: میانه روی در کارها را دریاب؛ زیرا کسی که از میانه روی برگردد، ستم کند و کسی که آن را فرا گیرد به عدالت رفتار کند. از طرفی به این سخن آن حضرت (ع) نیز ایمان دارم که می‌فرمایند: درآنجا که باید سخن گفت، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند، سخن گفتن خیری نخواهد داشت. مطالب من در زمینه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...ارائه می‌شوند. گاهی اوقات تحلیل می کنم، گاهی انتقاد، گاهی هم دفاع و گاهی نیز سکوت. معتقد به نظام جمهوری اسلامی ام و خود را موظف به تعالی ایران می دانم. اگر هم نقدی می‌کنم، برای دلسوزی و حفظ آن است. تلاشم آنست تا در این وبلاگ برای دلم بنویسم و هیچوقت فکر و تحلیلم را به کسی تحمیل نکنم.

آرشيو وبلاگ
صفحات وبلاگ
RSS Feed