صدهزاران
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست ، عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 

بنا بر اصول علم دیپلماسی ، سیاست خارجی موفق ؛ سیاستی است که تهدیدها را به فرصتها تبدیل کرده ، دشمنان را بی تفاوت، بی تفاوت ها را دوست و دوستان را به متحدان خویش تبدیل کند. سیاست خارجی نیز بازتابی است از سیاست داخلی ، اگر در سیاستهای داخل موفق عمل کنیم به همان میزان در سیاست خارجی نیز موفق عمل کرده ایم. روسای دولتها در جمهوری اسلامی هر یک به فراخور مقتضیات زمان و شعارهای انتخاباتی خود، ایده های خود را در سیاست خارجی بر اساس سیاستهای کلی نظام- که با نظر مسئولان عالی نظام در مراکز مهم تصمیم گیری اتخاذ می شود- بکار می گیرند. سیاست کلی نظام نیز پرهیز از هرگونه تنش و ارتقاء جایگاه جمهوری اسلامی در سطح جهان و ایجاد روابط  منطقی  بر اساس احترام متقابل با همه کشورها بجز اسرائیل است. به نظرم سیاست خارجی دولت پیشین سیاست مناسب تری برای کشورمان در عرصه خارجی بود ؛ چرا که رئیس جمهور وقت پس از انتخاب به سمت ریاست جمهوری با گفتمانی منطقی با استفاده از شان و منزلت خویش، علی رغم اینکه در داخل مورد انتقاد جناح مقابل واقع می شد، سیاست خارجی و امنیت بین الملل کشورمان را به بالاترین میزان دوران انقلاب اسلامی ارتقاء داد. تئوری گفتگوی تمدنهای وی-هرچند از لحاظ علمی محل مناقشه بود- اما بعنوان تاکتیکی مطلوب در مقابل تئوری برخورد تمدنها به فرصتی مناسب در عرصه سیاست خارجی بدل گشت. این هوای تازه چنان بود که بیل کلینتون رئیس جمهور وقت امریکا در اجلاس سازمان ملل به هنگام سخنرانی وی میخکوب شد و پس از اتمام سخنرانی محمد خاتمی، برای وی کف زد. سران اتحادیه اروپا بارها میزبانی اش را تجربه کردند، سران فرانسه ، ایتالیا، اسپانیا و آلمان و پس از آن سران عرب میزبان وی شدند و جمهوری اسلامی دوستان بسیاری را در اطراف خود دید و به جایگاه ممتازی دست یافت. در مقابل سیاستهای دولت نهم با رویکردی متفاوت دنبال شد. قصد ندارم همچون دولتمردان و طرفداران دولت نهم اقدامات یکی را با یکی دیگری مقایسه کنم و پس از آن به نتیجه گیری نامانوسی برسم. اما نگاه به شرق در موضوع پرونده هسته ای، گفتمانی تهاجمی در برخی از مسائل بین الملل، طرح موضوع هولوکاست و صدور چندین قطعنامه در شورای امنیت... اقداماتی است که نوع نگاهها را به جمهوری اسلامی تغییر داد.

چنانچه سیاست‌هایی به کار گیریم که منجر به منزوی شدن کشور شود‌،همچنین اگر شعارهای خود را در عرصه بین‌الملل به گونه‌ای مطرح کنیم که مانند هولوکاست باعث شود دشمن درجه یک کشور که اسرائیل است،‌ مظلوم شناخته شده و از سازمان ملل به نفع خود مصوبه بگیرد و در جهان نیز  داد مظلومیت بزند؛ از اهداف خود فاصله گرفته ایم. برای ما خوب نیست که رئیس جمهور و نماینده حقوقی کشورمان را با هیتلر در رسانه های جهانی مقایسه کنند. رژیم غاصب اسرائیل با مظلوم نمایی که بواسطه ترک هیات های سیاسی کشورهای اروپایی در اجلاس ژنو و اهانت چند مزدور به رئیس جمهوری کشورمان که تصادفا با سالگرد هولوکاست مصادف شده بود، بهترین بهره برداری را کرد و نخست وزیر این رژیم که قرار است در یکی دو روز آینده به امریکا سفر کند،همراه با لابی صهیونیسم در این کشور به رئیس جمهوری جدید امریکا برای تحت فشارگذاشتن ایران تلاش خواهد کرد، به نظر می رسد گفتمانی به دور از تنش در صحنه جهانی نیاز امروز کشور ماست و سخنانی از جنس سخنان رئیس جمهوری کشورمان در ژنو در راستای منافع کشورمان نیست و به نوعی رژیم صهیونیستی از اینگونه اقدامات در راستای منافع نامشروع خود در منطقه بهره برداری می کند.  

 

 

[ شنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸۸ ] [ ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ ] [ حسین نصرتی ]
درباره وبلاگ
حسین نصرتی
نامم حسین است، چون سیزدهم محرم متولد شده ام، رشته تحصیلی ام ارتباطات، کارم نیز در ارتباط با خبر است. مشی زندگی و افکار و اعتقاداتم مبتنی بر اصل میانه روی است؛ چنانکه حضرت علی(ع) می‌فرمایند: میانه روی در کارها را دریاب؛ زیرا کسی که از میانه روی برگردد، ستم کند و کسی که آن را فرا گیرد به عدالت رفتار کند. از طرفی به این سخن آن حضرت (ع) نیز ایمان دارم که می‌فرمایند: درآنجا که باید سخن گفت، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند، سخن گفتن خیری نخواهد داشت. مطالب من در زمینه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...ارائه می‌شوند. گاهی اوقات تحلیل می کنم، گاهی انتقاد، گاهی هم دفاع و گاهی نیز سکوت. معتقد به نظام جمهوری اسلامی ام و خود را موظف به تعالی ایران می دانم. اگر هم نقدی می‌کنم، برای دلسوزی و حفظ آن است. تلاشم آنست تا در این وبلاگ برای دلم بنویسم و هیچوقت فکر و تحلیلم را به کسی تحمیل نکنم.

آرشيو وبلاگ
صفحات وبلاگ
RSS Feed