صدهزاران
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست ، عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
 
 

 

در آستانه انتخابات ریاست جمهوری دو نوع خبر با محتوایی مشترک در اخبار می بینیم. اولی مربوط به سخنان ریاست محترم جمهوری است که در جلسه هیات دولت بر حفظ نشاط  سیاسی کشور در آستانه انتخابات ریاست جمهوری تاکید کرده و گفته اند:افراد باید به جاهای مختلف بروند و دیدگاه‌هایشان را بگویند و از هر فرصتی که مجاز است استفاده کنند؛ این زیبایی فعالیت در جمهوری اسلامی ‌ایران است.احدی از مدیران دولتی حق ندارد در این زمینه دخالت یا ممانعتی ایجاد کند ، فضا باید هر چه می‌تواند پرنشاط تر باشد و به ویژه در دانشگاه‌ها گفتگو کنند و مردم نیز همه حرف‌ها را بشنوند و با پختگی تمام تصمیم درست را بگیرند.

در خبر دیگری که دیروز در خروجی اکثر خبرگزاریها قرار گرفته بود ، مدیرکل امورفرهنگی وزارت علوم ، توصیه هایی به دانشگاهها در دوران پیش از انتخابات  داشته اند. وی در این اظهارات گفته است: نماینده کاندیدا نمی تواند به صورت مستقل در دانشگاه برنامه داشته باشد ، بلکه باید همراه با نمایندگان سایر گروهها در جلسات میزگردی و مناظره ای حضور پیدا کند.

پیشینه این موضوع به اواخر سال گذشته بر می گردد که مسئولان دانشگاههای گرگان و همدان با حضور حجت الاسلام کروبی نامزد ریاست جمهوری در صحن این دانشگاهها مخالفت کردند و پس از آن رئیس جمهوری در این زمینه موضع گرفتند و به نوعی از مجموعه وزارت علوم در این زمینه انتقاد کرده و خواهان تسهیل حضور نامزدها در سطح دانشگاهها برای بیان عقاید و دیدگاههای سیاسی خود شدند. این اظهارات در حالی بیان می‌شود که در آستانه انتخابات دوره نهم ، نمایندگان تعدادی از کاندیداهای ریاست جمهوری در دانشگاهها حضور می یافتند. دکتر احمدی نژاد نیز فعالیت‌های انتخاباتی خود را از دانشگاههای دولتی آغاز کرده بود. اگر به اخبار چهارسال پیش نگاهی بیندازیم، متوجه می شویم که ایشان در دانشگاههای شهید بهشتی و شهید چمران حضور یافته و به بیان دیدگاههای خود پرداخته اند. پس از ایشان نیز تعداد دیگری از کاندیداها از جمله محسن رضایی، علی لاریجانی و احمد توکلی و محمد باقر قالیباف نیز در دانشگاههای دولتی شرکت کردند و مواضع خود را بیان نمودند.

با نگاهی به دو خبر پیش گفته متوجه می شویم که باور عمومی در میان مردم و مسئولان بر سخنرانی کاندیداهای ریاست جمهوری در سطح دانشگاههاست ؛ چرا که دانشگاهها محل تضارب افکارند،اما مجموعه ای که در این زمینه تصمیم گیر هستند ، قدری سختگیری می کنند.

شایسته است مباحث سیاسی و تبادل نظرها و احیاناً مخالفتها که احیانا رنگ و بوی جناحی دارند را به مثابه پویایی و زنده بودن و نشاط رقابتهای انتخاباتی تلقی کنیم و از این بابت برخود ببالیم. تاکید می کنم که اقدامات و شعارهای مخرب هیچگاه در این ارزیابی جایی ندارند. همه ما مسئولیم تا ضمن حفظ  وحدت در رابطه با اصول و چارچوبی که با منافع ملی مرتبط هستند، نسبت به تقویت بینش و نقادی سالم و پذیرش تضارب افکار فروگذار نباشیم ، و از پیدایش و وجود تنوع ایده ها حمایت نموده و مغایرت فکر و عملکرد نامزدها را حرکتی مثبت وسازنده تلقی نماییم.

 

 

 

 

 

[ یکشنبه ٢۳ فروردین ۱۳۸۸ ] [ ٦:٥٠ ‎ق.ظ ] [ حسین نصرتی ]
درباره وبلاگ
حسین نصرتی
نامم حسین است، چون سیزدهم محرم متولد شده ام، رشته تحصیلی ام ارتباطات، کارم نیز در ارتباط با خبر است. مشی زندگی و افکار و اعتقاداتم مبتنی بر اصل میانه روی است؛ چنانکه حضرت علی(ع) می‌فرمایند: میانه روی در کارها را دریاب؛ زیرا کسی که از میانه روی برگردد، ستم کند و کسی که آن را فرا گیرد به عدالت رفتار کند. از طرفی به این سخن آن حضرت (ع) نیز ایمان دارم که می‌فرمایند: درآنجا که باید سخن گفت، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند، سخن گفتن خیری نخواهد داشت. مطالب من در زمینه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...ارائه می‌شوند. گاهی اوقات تحلیل می کنم، گاهی انتقاد، گاهی هم دفاع و گاهی نیز سکوت. معتقد به نظام جمهوری اسلامی ام و خود را موظف به تعالی ایران می دانم. اگر هم نقدی می‌کنم، برای دلسوزی و حفظ آن است. تلاشم آنست تا در این وبلاگ برای دلم بنویسم و هیچوقت فکر و تحلیلم را به کسی تحمیل نکنم.

آرشيو وبلاگ
صفحات وبلاگ
RSS Feed